Onsekiz senelik evlilik hayatımda bu altıncı ev kuruşum. Bunu derken de basit taşınma olayından bahsetmiyorum. Herseferinde yeniden başlamaktan söz ediyorum. Hatta iki bavulla ülke değiştirmekten! İkisinde taşınma gibi oldu ama yine de eşya almamız, ilaveler yapmamız gerekmişti. İki kere Türkiye de, üç kere İngiltere de ev kurdum ve şimdi de Singapur işte! Profesyonel re-locating işine girmem iyi olabilir aslında. Nasıl hemen yerleşilir, ilk ihtiyaçlar nelerdir, çocuklar yabancı bir ülkede okula nasıl adapte olur, ilk yapılması gerekenler nelerdir, vb..? Sorun söyleyeyim...
Eve dört büyük ve iki küçük valizle vardık. Yarım saat sonra Billy (buradaki yardımcımız) geldi. Onunla beraber temizlik ve yerleşme işlerini yaptık. Pazartesi okul açılıyordu o yüzden cumartesi günü kızların okul alışverişlerini yaptık. Sonra da odalarındaki eksikleri tamamlamak için Ikea'ya gittik. Odalar haftasonu tamamlandı ama bende bittim yorgunluktan tam manasıyla. Salonda sadece koltuğumuz, yerde bir halı ve televizyon var. Dün balkon için bir oturma takımı almayı başardık. Ha birde çalışma odası tamam. (Okay için çok önemli) Artık geri kalanını yavaş yavaş yapacağım.
Kızlar pazartesi okula başladılar. İkisi aynı okulda. Dün (9 Ağustos) buranın National Day'i olduğu için tatildi. Bugün tekrar döndüler okula. Balım son derece morali bozuk ve isteksiz başladı, resim çekmemi bile istemedi. Sanırım onun için daha zor. İstanbul'daki okulunu ve arkadaşlarını özlüyor ama eminim kısa sürede alışıp çok başarılı olacaktır. Hanzade ise tam tersi çok sevinçli ve istekliydi. Öğretmenini sevdi, kendinden son derece emin. Burada bir önceki öğretmeni Toria'ya teşekkür etmeden geçemeyeceğim. Bu kendinden emin hali ona kazandıran kendisidir. Hanzadenin bu hali benim çok hoşuma gitti tabii. Benim için en önce gelen şey, kızlarımın sağlık ve mutlulukları. Onun için bazı kararlarımda kendi isteklerimi geri plana atıp, onların iyi ve mutlu olacakları şekilde hareket ettim. Eminim her annenin yapacağı gibi...
Not: Facebook'tan beni takip edip, iyi dileklerini gönderen arkadaşlarım, iyi ki varsınız. Çok teşekkürler. Kendimi hiç yalnız hissetmedim henüz...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder