DERİNLERDEYİM

Biri adımı söylüyor... Omuzumu dürtekleyen bir el... Wake-up Mrs.Barutcu wake-up! Öyle derinlerdeyim ki, karanlık içinden zoraki yüzeye doğru yüzüyorum sanki. Off bırakın beni azıcık daha uyuyayım. Çok tatlı bir uyku bu. Dinlenmek istiyorum. Tahmin edebileceğiniz gibi ameliyatımı oldum. Türkiye de olmak isterken, burada olmak zorunda kaldım. Çünkü ben yerinde duramayan biri olarak devamlı canımı acıttım ve daha fazla bekleyemedim. Neyseki ameliyat başarılı geçti, umarım iyileşme süreci de çabuk olur...

Bu ameliyatla beraber dördüncü defadır genel anestezi almış oluyorum. Şükür ki bununla igili bir problem de yaşamadım hiç. Hep tatlı uykuların içinden uyandırdılar beni ama her uyutulmadan önce de acaba kalkabilecekmiyim diye düşünmüşümdür. Ya o milyonda bir ihtimal bensem? Bu sefer de uyutulurken, kalkmazsam neye üzülürüm diye geçti içimden. Ölmekten korkmuyorum aslında, kızlarımın büyüdüğünü görememek, onların iyi kötü günlerinde yanında olamamak ve de torunlarımı sevememek düşüncesi üzdü beni. Bir de tam olmadım daha o var. Eksiklerimi tamamlamam lazım....

Son günlerde kendimle uğraşıyorum yine. Eğitim halindeyim. Yargıyı kaldırmaya çalışıyorum. Zor iş vesselam! Bir deneyin bakın. Herşeye ve herkese karşı bir fikriniz (yargı) var mutlaka. İyi veya kötü. Nötr kalmak zor. Benim geçmek istediğim hal ise seyir hali. Aslında seyredecek ve ders alınacak o kadar çok şey var ki! Türlü türlü hal. Seyret-şaşır-yargılama-dersini al!!! Bir de ben 'ben bilirim'den çok korkuyorum. Uzak durmaya çalışıyorum. Ara ara uğramaya çalışırsa kovuyorum. Ben kendimle ilgili ne biliyorum ki? Başkalarından kendimi dinlemeye çalışıyorum.

Günün sözü: Aynayı tut bakalım kendine, kendini tanıyor musun?

Not: Yukarda ben ameliyattayken Hanzade'nin benim için yaptığı kart var. Ben ve kendisi el eleyiz. 

'I love you. Please stay with me' yazmaya çalışmış. Bununla ilgili duygularımı anlatmak çok zor. Denemeyeceğim bile...